Kontrolowana próba programu edukacyjnego mającego na celu zapobieganie urazom kręgosłupa cd

Po powrocie do pracy ranni pacjenci (zarówno z grupy interwencyjnej, jak i grupy kontrolnej) zostali losowo przydzieleni do udziału w trwających sesjach szkoleniowych z zakresu back-education i zostali podzieleni według oryginalnego statusu ich jednostki pracy (grupa interwencyjna lub Grupa kontrolna). Ranni pacjenci z jednostek kontrolnych przeszli szkolenie, po powrocie do pracy, w sesjach prewencji pierwotnej z sąsiednimi jednostkami grupy interwencyjnej, ale kontynuowali pracę w swoich własnych oryginalnych jednostkach pracy. Ta drugorzędna randomizacja pozwol...

Wpływ wstępnej terapii fenobarbitalem na krwawienie śródczaszkowe noworodków u wcześniaków ad 5

Średnia (. SD) punktacja w Bayley II Mental Developmental Index wynosiła 84 . 17 dla 218 niemowląt w grupie fenobarbitalu i 85 . 16 dla 204 niemowląt w grupie placebo. Średnia punktacja na wskaźniku rozwoju psychomotorycznego Bayley II wynosiła 88 . 17 w grupie fenobarbitalowej i 89 . 17 w grupie placebo. Częstość porażenia mózgowego wynosiła 9 procent w grupie fenobarbitalu i 8 procent w grupie placebo. Dyskusja
U wcześniaków urodzonych przed 34. tygodniem ciąży zmiany w przepływie krwi, szczególnie w obrębie sieci naczyniowej okoł...

Wynik transplantacji krwi pępowinowej od pokrewnych i niepowiązanych dawców czesc 4

Zmienne związane z lepszym przeżyciem były w wieku poniżej sześciu lat, wadze poniżej 20 kg, ujemnym statusie serologicznym u pacjenta cytomegalowirusowego i tożsamości HLA z dawcą (Tabela 2). Na podstawie modelu Coxa stwierdzono, że najkorzystniejszymi czynnikami do przeżycia były waga mniejsza niż 20 kg (względne ryzyko, 0,24; przedział ufności 95%, 0,11 do 0,52, P <0,001) oraz ujemny status serologiczny u pacjenta biorcy (względna aktywność cytomegalii) ryzyko, 0,41, przedział ufności 95%, 0,18 do 0,90, P = 0,02). Wśród biorców krwi pępowinowe...

Allogeniczny hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych w przypadku choroby sierpowatokrwinkowej ad 5

Chociaż końcowy poziom dwutlenku węgla wynoszący co najmniej 10 mm Hg nie gwarantował skutecznej resuscytacji, żaden pacjent o wartości mniejszej niż 10 mm Hg nie został reanimowany. Callaham i Barton [13] odkryli, że początkowy końcowy poziom dwutlenku węgla określony po długotrwałym zatrzymaniu krążenia i resuscytacji krążeniowo-oddechowej przewidywał przeżycie, z wartościami średnimi wynoszącymi 19 mm Hg u osób, które przeżyły i 5 mm Hg u osób, które nie przeżyły. Poziom progowej zawartości dwutlenku węgla na poziomie 15 mm Hg miał ...

Najnowsze zdjęcia w galerii polskaszkolawcork:

174#cysta naskórkowa , #cystoskopia boli , #cytologia płynna , #czepota puszysta , #choroba scheuermanna , #kortykosteroidy , #dehydratacja , #dehydratacja krążków międzykręgowych leczenie , #brak odruchu kolanowego , #zakrzepica zylna ,